بی‌نیازی به ترحم

درد پنهان و بی‌نیازی از دلداری الکی:

در روانشناسی به این وضعیت «اجتناب تجربه‌ای» می‌گویند: فرد نه درد را انکار می‌کند، نه ناپدیدش می‌سازد، بلکه از تکرار ترحم بی‌اثر فرار می‌کند. پژوهش‌های هیجانی نشان می‌دهند همدلی سطحی، ترشح کورتیزول را کاهش نمی‌دهد و حتی احساس تنهایی را عمیق‌تر می‌کند؛ به همین دلیل مغز افراد دارای هیجان‌پذیری بالا، سکوت را به گفت‌وگوی بی‌کیفیت ترجیح می‌دهد.

راهکار:

از زاویه دیگر: سکوت درباره درد، همیشه انتخابِ آگاهانه نیست؛ گاهی بازمانده‌ی تجربه‌ی دلداری‌های سطحی است. به همین دلیل آدم‌ها به جای همدلی، حریم می‌سازند.