بیمحلی به کسی که دوستش داری؛ سختترین کار دنیا:
آیا میدونستی تحقیقهای عصبشناسی نشون دادن که نادیده گرفتن عمدی یه فرد عزیز (سکوت تنبیهی) دقیقاً همون نواحی از مغز رو فعال میکنه که در پاسخ به درد فیزیکی فعال میشن؟ یعنی این بیمحلی سیستم عصبی رو انگار داره زخم واقعی رو تجربه میکنه. پس شاید این "سختترین کار دنیا" یه حقیقت عصبشناختی باشه نه فقط یه استعاره. چه راهکارهای عملی برای شکستن این چرخه سراغ دارین؟
راهکار:
این حس رو میشه از زاویهای دیگه دید: گاهی بیمحلی نه از سر بیعشقی، بلکه از سر محافظت از خود در برابر آسیب بیشتره. شاید این رفتار یه مکانیسم دفاعی ناخودآگاه باشه که نشون میده چقدر ترس از دست دادن وجود داره. بهجای سرزنش خودت، میتونی ازش بهعنوان زنگ خطری برای بازبینی مرزهای عاطفی استفاده کنی.