غم مشترک من و وطن؛ گریه بیمحابا:
آیا میدانستید گریه کردن در مواجهه با اندوه جمعی، هورمون اکسیتوسین ترشح میکند و همبستگی اجتماعی را تقویت میکند؟ در تاریخ ایران، «سوگ سیاوش» نمونهای از گریه آیینی برای وطن است. این اشکها نه ضعف، که پیوندی عمیقتر با سرزمین میسازند. آیا گریه جمعی میتواند التیامی برای زخمهای تاریخی باشد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل شعری ملی برآمده. اگر این حس را در قالب یک متن کوتاه یا پست تصویری با هشتگهای مرتبط به اشتراک بگذارید، میتواند با دیگرانی که همین حس را دارند، همنوا شود.