گریه برای وطن

گریه برای تو و وطن:

وقتی فقط برای عشق و وطن اشک می‌ریزی؛ نامه‌ای تکان‌دهنده:

بدنیست بدانید اشک‌های احساسی، ترکیبی متفاوت از اشک‌های رفلاکسی دارند؛ سرشار از هورمون‌های استرس و لوسین-انکفالین (ضدّ درد طبیعی). از منظر روانی، پیوند «معشوق» با «وطن» در گریه، ریشه در نیاز به تعلق دوگانه دارد: یکی شخصی و دیگری جمعی. در نامه‌نگاری‌های زمان جنگ، این آمیختگی عاطفی چنان شدت می‌گرفت که سربازان گاهی نمی‌دانستند برای چه کسی بیشتر می‌جنگند. حالا سؤال تیز: اگر روزی وطن و معشوق در تضاد قرار بگیرند، گریهٔ سومی هم متولد می‌شود؟

راهکار:

جالب است که از دیدگاه روان‌تحلیلی، «معشوق» و «وطن» هر دو نماد «ابژهٔ امن» هستند. گریه برای آن‌ها اغلب گریه برای یگانگی ازدست‌رفته با مادر یا مفهوم خانهٔ اولیه است. شاید آن زن در نامه‌اش، ناخودآگاه فقدان تعلق مطلق را فریاد می‌زند. حالا فکر کنید اگر جای «وطن»، «آینده» یا «رؤیا» را بگذارد، باز هم این گریه همین قدر تلخ است؟

بازگشت با گریه به آغوش تو: