وقتی همخواب شبانهات عزرائیل است، نه عشق:
در اساطیر یونان، خواب و مرگ برادران دوقلویند: هیپنوس و تاناتوس. در فلج خواب، مغز بیدار اما بدن فلج میماند و حس یک موجود خفهکننده یا عزرائیلگونه کنار تخت، توهمی زیستی است؛ نه تجربهای ماورایی. جالب اینکه در فرهنگ ایرانی همین پدیده «بختک» نام دارد.
راهکار:
این متن با کنار هم گذاشتن عشق و عزرائیل، امنیت خواب را به لحظهای شکننده تبدیل میکند. از نگاه روانشناختی، آدمی در خواب بیش از بیداری با فناپذیری روبهرو است؛ برای همین تصویر همخواب، بار عاطفی سنگینی دارد. میشود همین ایده را گسترش داد: خوابیدن کنار کسی، انتخاب روزانهی اعتماد به زندگی در برابر مرگ است.