عشق یک طرفه و توجیه رفتار؛ وفاداری یا خطای ذهن؟:
در روانشناسی به این سازوکار «خطای انگیزشی اسناد» میگویند؛ وقتی دلبستگی عمیق است، مغز برای کاهش تهدید، خطای عمدی طرف مقابل را به عوامل بیرونی مثل لیز خوردن دست نسبت میدهد. جالبتر این که مدار پاداش مغز در بخششهای مکرر شبیه قمار فعال میشود؛ انتظار محبتِ گاهبهگاه، دوپامین ترشح میکند و چرخه چشمپوشی را تقویت میکند. این وفاداری است یا سیمکشی بقا؟
راهکار:
این متن را میتوان بازخوانیای از «سوگیری تأیید» در رابطه دانست؛ جایی که ذهن برای حفظ دلبستگی، نشانههای خطر را بازتفسیر میکند. از زاویهی ادبی هم میتوان آن را ادامه داد: راویِ زخمی که شلیک دوم را هم میبخشد.