دلتنگی برای کسی که نامم را فراموش کرده:
آیا میدانستید که مغز انسان برای صرفهجویی در انرژی، خاطراتِ بدون تکرار را بهمرور حذف میکند؟ این پدیده «منحنی فراموشی» (Ebbinghaus) میگوید در 24 ساعت اول تا 70٪ اطلاعات تازه از دست میروند. پس آن کسی که نامت را به یاد ندارد، شاید قربانی همین مکانیسم بقای مغز باشد، نه بیتوجهی. آیا فراموش شدن همیشه نشانهٔ کماهمیت بودن است؟
راهکار:
احساس دلتنگی برای کسی که نامت را فراموش کرده، شاید یادآوری این حقیقت باشد که خاطرهها در ذهن دیگران مانند عکسهای قدیمیاند: گاهی محو میشوند، اما تأثیرشان باقی میماند. شاید بهتر باشد به جای جستجوی نام در ذهن دیگران، خاطرهای از خودت برای خودت بسازی.