بهترین بودن برای دیگران

سندرم آدم خوب؛ تلاش برای بهترین بودن جهت خوشحالی بقیه:

پژوهش‌های روانشناسی نشان می‌دهند افرادی که همواره 'بهترین' بودن را فدای خوشحالی دیگران می‌کنند، در بلندمدت دچار پدیده‌ای به نام 'فرسودگی نوع‌دوستانه' می‌شوند: آمیگدال مغزشان کم‌فعالیت می‌شود و کورتیزول بالا می‌رود. دیگران ناخودآگاه این افراد را کم‌اعتبار می‌پندارند. آیا 'بهترین' بودنِ همیشگی، به نفع خودتان هست؟

راهکار:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهند که 'بهترین' بودن برای بقیه اگر ناشی از ترس قضاوت باشد، معمولاً تأثیر معکوس دارد. افراد اصیل و بی‌نقاب، بیشتر از آدم‌های بی‌عیب و نقاب‌دار، دیگران را شاد می‌کنند. شاید لازم باشد گاهی 'بد' باشی تا 'واقعی' باشی.