چرا دخترها بعد از کور شدن ذوقشان بیرحمانه تصمیم میگیرند؟:
در علوم اعصاب، دردِ اجتماعی همان نواحیِ درد فیزیکی را فعال میکند: قشر کمربندی قدامی و اینسولا. وقتی «ذوق» کور میشود، مغز برای مهار ضربه، اتصال آمیگدال را کم میکند و تصمیمگیری به ناحیهی شناختی سپرده میشود؛ نتیجه، انتخابهای سردتر و بیرحمانهتری است که در لحظه «محافظتی»اند نه «هیجانی». در این حالت، یک تصمیم قاطع و قطعی ممکن است صرفاً مکانیزم بقای مغز برای کاهش آسیب باشد. آیا این تصمیمها آزادانهاند یا فقط واکنش به دردند؟
راهکار:
این بیرحمانگی را میتوانی به چشم «آتشبس با خودت» ببینی؛ ذهنی که از درد اشباع شده، دیگر برای هیجان تازهای ریسک نمیکند. به جای اینکه این تصمیمها را نشانه سردی بدانی، آن را هوشمندیِ رادیکال برای محافظت از آیندهات ببین؛ چیزی که بعداً به آن احترام میگذاری.