زمانی که حرفی برای گفتن ندارید:
نظریه «تنهایی وجودی» یالوم میگوید این احساس جدایی، بخشی از شرایط انسان است. جالبتر این که تحقیقات نشان میدهد مغز در حالت انزوا، شبکه «حالت پیشفرض» را فعالتر میکند؛ همان شبکهای که برای درک خود و خاطرهپردازی حیاتی است. آیا این فرو رفتن در خود، میتواند نوعی بازسازی پنهان باشد؟
راهکار:
این متن یک احساس عمیق انزوا را بیان میکند. شاید یک «رفریم» مفید این باشد: گاهی این حالت نه یک شکست، که یک «ریست» ضروری ذهن است. شاید مغز شما دارد فضایی خالی ایجاد میکند تا صداهای درونیتان را بهتر بشنوید. به جای جنگیدن با این سکوت، میتوانید به آن به عنوان یک فصل استراحت اجباری نگاه کنید.