از یک جا به بعد: راز بیحوصلگی برای واکنش نشان دادن:
در روانشناسی، این پدیده را «خوگیری لذتجویانه» یا Hedonic Treadmill مینامند: مغز با کاهش ترشح دوپامین، تو را نسبت به محرکهای تکراری بیتفاوت میکند تا به دنبال تازگی بگردی و بقا تضمین شود. اما نکته غمگینکننده اینجاست که این مکانیسم در برابر رنج هم فعال است؛ یعنی همانقدر که از خوشحالی خسته میشوی، غم هم مزهاش را از دست میدهد. آیا این بیحوصلهگی برای واکنش، نشانهی خردمندی عمیق است یا شروع یک افسردگی خاموش؟
راهکار:
این بیحوصلهگی ناگهانی، شاید نه مرگ احساس، که تولد یک فیلتر هوشمند ذهنی باشد. ذهن تو برای حفظ بقا، فقط به محرکهای واقعاً حیاتی پاسخ میدهد و بقیه را مثل نویز پسزمینه بیصدا میکند. شاید وقتش رسیده که بررسی کنی کدام محرکها ارزش بالا آوردن آنتنهای احساسیات را دارند.