سهم من از "عیبی نداره"...:
اغلب اوقات، برای تابآوری یا تسکین خودمان میگوییم "عیبی ندارد"، اما این فقط یک پوشش بیرونی است. در حقیقت، روح ما گاهی آن زخمها را عمیقتر از آنچه فکر میکنیم جذب میکند. از دست دادن خنده، اعتماد و حتی "برق چشم" نشان میدهد که احساسات سرکوبشده چطور میتوانند به تدریج جوهره وجود ما را تحلیل ببرند. پذیرش واقعی نیازمند شناخت و عبور از درد است، نه انکار آن.
راهکار:
به خودت اجازه بده تا احساساتت را بشناسی و ابراز کنی، حتی اگر دردناک باشند. سرکوب کردن آنها فقط زخمها را عمیقتر میکند و راه را برای بهبودی میبندد.