چرا گاهی از خودت فرار میکنی؟:
آیا میدانید مغز انسان برای پردازش خاطرات دردناک از مکانیسمی به نام «نشخوار ذهنی» استفاده میکند که دقیقاً همان چرخهی بازگشت مداوم به گذشته است؟ این کار در حقیقت تلاش مغز برای «حل کردن» یک مسئلهی حلنشدنی است. اما تحقیقات نشان داده که فقط ۱۰ دقیقه تمرکز بر نفس کشیدن میتواند این چرخه را بشکند. سؤال: آیا تا به حال سعی کردهای به جای فرار، یک دقیقه با آن بغض بنشینی و فقط به آن نگاه کنی؟
راهکار:
این حس دوری از خود دقیقاً همان «گسست شناختی» است که روانشناسان به آن میگویند: یک مکانیسم دفاعی موقت. پیشنهاد میکنم یک «جعبه نگرانی» بسازید: هر شب خاطرات و بغضها را روی کاغذ بنویسید و در جعبه بگذارید تا مغز بداند قرار نیست همیشه با آنها زندگی کند.