راز بدگویی دیگران؛ بازتاب ضعف خودشان:
این گفته دقیقاً همان «فرافکنی» در روانکاوی است؛ سازوکاری که ذهن با آن صفات ناخوشایند خود را به دیگری نسبت میدهد تا از اضطراب رها شود. پژوهشهای عصبپژوهی نشان میدهد قشر پیشپیشانی در این لحظه، تصویر منفی را بازنویسی میکند و فرد واقعاً حرف خودش را باور میکند. نکتهٔ تلخ: اگر این بدگویی تکراری است، احتمالاً دارد انعکاس آینهوار بخشی از خودتان را نشان میدهد. پس سؤال: کدام حرف، حتی ناخواسته، به نقطهٔ ضعف واقعی شما انگشت میگذارد؟
راهکار:
این جمله یک اصل روانشناختی به نام «فرافکنی» را لو میدهد: آدمها ویژگیهای ناخوشایند خودشان را در دیگران میبینند و به آن حمله میکنند. اما بومرنگ آن را هم در نظر بگیر: اگر یک حرف تکراری آزارت میدهد، شاید نقطهای از حقیقت را در مورد خودت لمس کرده. دفعه بعد به جای دفاع، با کنجکاوی بپرس: «کجای این حرف دربارهٔ گوینده صادق است؟»