در روانشناسی، پدیدهای به نام «بیاعتمادی اکتسابی»...
تلخی حقیقت و بازمانده خودم:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «بیاعتمادی اکتسابی» (Learned distrust) وجود دارد: پس از تجربه تلخ حقیقت، سیستم انتظار و پاداش مغز بازتنظیم میشود. این بازمانده، دیگر همان انسان سادهلوح نیست، اما آیا محافظهکاری شدید، خودش زندان جدیدی نیست؟
راهکار:
حقیقت مثل زهر نیست؛ مثل واکسن تلخیه که مصونیت میاره. بازماندهی خودتون، قویترین نسخهتان برای شروع دوباره است.
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که تنهایی طولانی مدت ...
بازماندهی خودم: حس تنهایی و بیکسی:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که تنهایی طولانی مدت ساختار مغز رو تغییر میده و حساسیت به تهدیدهای اجتماعی رو زیاد میکنه. اما جالبه که همون احساس تنهایی میتونه باعث افزایش خلاقیت و خودآگاهی بشه، اگه بهش به چشم فرصت نگاه کنیم. چه طور میشه این دو روی یک سکه رو مدیریت کرد؟
راهکار:
این عبارت میتونه اشاره به فرصتی برای بازسازی خودت باشه. گاهی «بازمانده» بودن یعنی هنوز قطعاتی از وجودت باقی مونده که میتونی با شناختشون مسیر جدیدی بسازی.