بازگشت غرور

پشیمانی کسانی که باعث رفتنت شدند:

مغز انسان در پیش‌بینی پشیمانی آینده بسیار ضعیف است. تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد پشیمانی واقعی معمولاً سال‌ها بعد و نه به خاطر موفقیت تو، بلکه به دلیل مقایسه خودشان با تو بروز می‌کند. جالب‌تر اینکه همین انتظار برای پشیمانی دیگران می‌تواند دوپامین را در مغزت آزاد کند و تو را در تلهٔ «انتقام خیالی» گرفتار کند. آیا تا به حال کسی را دیده‌ای که واقعاً پس از رفتنت پشیمان شده باشد؟

راهکار:

برای سرعت بخشیدن به آن روز، یک دفترچه از پیشرفت‌های روزانه‌ات بنویس. هر بار که به هدفت نزدیک‌تر می‌شوی، پشیمانی آن‌ها عمیق‌تر می‌شود.