اهمیت حال و احوال ما؛ چیزهایی که فکر میکردیم بیاهمیتند:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که مغز ما بهطور پیشفرض روی تهدیدها و نواقص متمرکز میشود (سوگیری منفی) و چیزهای عادی و پایدار مثل «حال» را نادیده میگیرد. این خطای شناختی باعث میشود ارزش آنچه که همیشه داریم را فقط وقتی از دستش میدهیم بفهمیم. آیا این «حال» که الان داری، واقعاً بیاهمیت است یا فقط عادت کردی؟
راهکار:
این جمله تلنگری است به این حقیقت روانشناختی که ذهن ما معمولاً روی مسائل روزمره و پیشپاافتاده متمرکز میشود و از ارزش لحظههای واقعی غافل میشود. شاید بتوانی یک لحظه از روزت را به ثبت همان حسهای «بیاهمیت» اما اصیل اختصاص دهی.