جمله طنز سیاه درباره بارون و قبر:
طنز سیاه درباره مرگ در روان‌شناسی مکانیزم دفاعی است: یادآوری مرگ اضطراب می‌سازد و شوخی فاصله‌ای شناختی برای تنظیم هیجان ایجاد می‌کند. مغز تهدید را به بازی زبانی تبدیل می‌کند تا بار عاطفی‌اش را موقتاً کم کند؛ همان کاری که «بارون قبرمو تمیز میکنه» می‌کند. آیا این فاصله‌گیری همیشه سالم است یا می‌تواند به عادت احساسی تبدیل شود؟
راهکار:
این جمله را می‌توان به‌جای اعتراف به ناامیدی، یک تصویر طنزآمیز از رابطه انسان با مرگ خواند: باران همان چیزی است که بی‌تفاوت به مقبره‌ها ادامه می‌دهد. اگر بخواهی همین حس را عمیق‌تر کنی، آن را به یک ایده ادامه‌دار تبدیل کن: قبر تمیز یعنی طبیعت حتی از نام ما هم نگهداری می‌کند؛ این پارادوکس تلخ و آرامش‌بخش را می‌شود در جمله‌ای کوتاه‌تر و تصویری‌تر گفت.