دلتنگی در باران چالوس:
پدیدهای به نام «باران تریگر حافظه» وجود داره: مولکولهای رطوبت و بوی پتریکور (بوی خاک پس از باران) مستقیماً آمیگدال و هیپوکامپ رو تحریک میکنن، و خاطرات عاطفی رو شدیدتر از حس بینایی بازنشون میسازن. یعنی وقتی تو چالوس بارون میاد، مغزت ناخودآگاه خاطرات مرتبط با اون شخص رو با شدت بیشتری رندر میکنه. این نورولوژیِ دلتنگیه، نه فقط شعر.
راهکار:
این حس رو میتونی تبدیل کنی به یه قطعه صوتی کوتاه از صدای بارون جاده چالوس، با یه وکال ملایم؛ شاید دیگران هم با این خاطره جمعی همصدا بشن.