باورم نمیشه

انتظار پیام؛ دلم نوتیف پیامی می‌خواهد که باورم نشه:

مغز برای «شاید» بیشتر دوپامین ترشح می‌کند تا برای «قطعاً»؛ همین مکانیزم اسلات‌ماشین است. نوتیف پیام، به‌خاطر پیش‌بینی‌ناپذیری‌اش، مدار پاداش را از خود پیام قوی‌تر فعال می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد انتظار پاداش، فعالیت هسته اکومبنس را بیشتر از دریافت آن بالا می‌برد. پس دل نه فقط پیام، که خودِ هیجانِ «نکند آمده باشد» را می‌خواهد.

راهکار:

این انتظار، بیشتر شبیه التماس برای تأیید بیرونی است تا عطش پیام. مغز «شاید» را قوی‌تر از «قطعاً» پاداش می‌دهد؛ برای همین خواندنِ تکراریِ یک جمله، از خودِ پیام ارضاکننده‌تر می‌شود. اگر همان پیام برسد، احتمالاً چند ساعت بعد دوباره همین خلأ برمی‌گردد، چون منبعش نوتیف نیست.