جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

باورهای کودکانه

4 پست
متن های باورهای کودکانه / بهترین متن باورهای کودکانه [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
کاش‌برگردم‌به‌زمانی‌که‌فکر‌میکردم‌ماه‌داره‌دنبالم‌میاد:)️
5.0
شعر روانشناسی نوستالژی کودکی دنبال کردن ماه خیال‌پردازی باورهای کودکانه
آیا می‌دانید پدیده‌ی «دنبال کردن ماه» که کودکان فک...

کاش برگردم به زمانی که ماه دنبال من بود:

آیا می‌دانید پدیده‌ی «دنبال کردن ماه» که کودکان فکر می‌کنند ماه واقعاً دنبالشان می‌آید، ناشی از توازی دید و فاصلهٔ بسیار زیاد ماه است؟ ذهن کودک این توهم هندسی را به یک رابطهٔ شخصی و عاطفی تبدیل می‌کند. این دقیقاً نمونه‌ای از «تفکر جادویی» (Magical Thinking) در رشد شناختی است – همان مرحله‌ای که بعدها جای خود را به منطق می‌دهد. آیا شما هم در کودکی چنین حس جادویی نسبت به ماه یا ستاره‌ها داشته‌اید؟

راهکار:

این حس نوستالژیک نشان می‌دهد که چقدر دنیای کودکی ساده‌تر و جادویی‌تر بوده. شاید الان هم ماه دنبال ماست، فقط دیگر توجه نمی‌کنیم.

منو برگردونید به زمانی که فکر میکردم قلب واقعا شکله قلبه... ️
2.3
غمگین فلسفی باورهای کودکانه دلتنگی برای کودکی قلب و عشق شکل واقعی قلب
آیا می‌دانستی شکل قلبی که همه می‌کشیم (♥) هیچ شباه...

دلتنگی برای باور کودکانه درباره شکل قلب:

آیا می‌دانستی شکل قلبی که همه می‌کشیم (♥) هیچ شباهتی به قلب واقعی ندارد؟ منشأ آن احتمالاً از برگ پیچک یا فرم بدن زنانه گرفته شده. دانش آناتومی مدرن نشان می‌دهد قلب عضوی مخروطی با چهار حفره است. کودک در نقاشی‌هایش نماد را جایگزین واقعیت می‌کند. این nostalgia برای روزهایی است که نماد و واقعیت یکی بودند. آیا بهتر نیست گاهی به همان سادگی کودکانه برگردیم و نمادها را با تمام وجود باور کنیم؟

راهکار:

شاید بهتر باشد به این فکر کنی که شکل قلبی که در کودکی تصور میکردی، هنوز هم در نماد عشق زنده است؛ فقط آناتومیاش فرق دارد. بزرگ‌شدن یعنی پذیرفتن این duality.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
کاش برگردم به زمانی که فکر میکردم ماه دنبالم راه میاد🌚️
1.0
I wish I could go back to the time when I thought the moon would follow me.🌚
شعر روانشناسی نوستالژی کودکی باورهای کودکانه دنبال کردن ماه جان‌دارانگاری
در روان‌شناسی رشد، این باور کودکانه «جان‌دارانگاری...

خاطره کودکانه: وقتی ماه دنبال من بود:

در روان‌شناسی رشد، این باور کودکانه «جان‌دارانگاری» نام دارد: نسبت دادن ویژگی‌های انسانی به اشیاء. جالب اینکه حتی بزرگ‌سالان هم گاهی این حس را تجربه می‌کنند، چون مغز ما الگوها را در محیط جستجو می‌کند. آیا شما هم هنوز گاهی نگاهتان به ماه می‌افتد؟

راهکار:

این حس نوستالژیک یادآور است که سادگی و اعجاز دوران کودکی هنوز در دسترس است؛ کافی است گاهی به آسمان نگاه کنید.

میدونی همیشه فکر میکردم قهرمانا تا ابد میمونن
البته من این داستانا رو باور ندارم چون
سه سالم بود که اون رفت...️
-
غمگین جدایی باورهای کودکانه ترومای کودکی از دست دادن پدر در کودکی قهرمانان خیالی
در روانشناسی تحلیلی، «قهرمان ابدی» بخشی از آرکی‌تا...

وقتی قهرمانان در سه‌سالگی می‌روند:

در روانشناسی تحلیلی، «قهرمان ابدی» بخشی از آرکی‌تایپ کودک درون است. مطالعات نشان می‌دهد کودک تا ۴-۵ سالگی مرگ را برگشت‌پذیر می‌بیند و فقدان ناگهانی والد می‌تواند «شکاف امنیت پایه» ایجاد کند. جالب اینجاست که این تجربه اغلب در ناخودآگاه به جستجوی قهرمانان جایگزین در روابط بزرگسالی تبدیل می‌شود. آیا تا به حال الگوی مشابهی در زندگی‌ات دیده‌ای؟

راهکار:

این متن تصویری از فروپاشی یک باور بنیادین در کودکی است. اگر تمایل به کاوش بیشتر داری، می‌توانی بنویسی که این فقدان چگونه تصور تو از «قهرمان» را در بزرگسالی تغییر داد. مثلاً آیا هنوز هم به دنبال قهرمانی می‌گردی یا یاد گرفته‌ای خودت قهرمان زندگی‌ات باشی؟

مشابه ها