دلتنگی برای کسی که دلت را شکست؛ بیانصافی یا فرصت رشد؟:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که دلتنگی برای کسی که بهمون آسیب زده، فعالسازی همزمان مناطق پاداش (nucleus accumbens) و درد (insular cortex) در مغزه. این پارادوکس شبیه اعتیاد عمل میکنه. سوال: چطور میتونیم این الگو رو با بازنویسی خاطرات به نفع خودمون تغییر بدیم؟
راهکار:
دلتنگی برای کسی که بهت آسیب زده، در واقع مغزت دوز نوستالژی وابستگی رو بهت تزریق میکنه. یه راه هوشمندانه: هر بار که دلتنگ شدی، یه جملهٔ قدردانی از خودت بنویس، نه از اون شخص. کم کم مدارهای عصبی عوض میشن.