حسرت گذشته و پذیرش باقی عمر:
دانشمندانی که روی «تفکر خلاف واقع» مطالعه میکنند میگویند: ذهن انسان زمانهایی که به «کاش این طور نمیشد» فکر میکند، دوپامین ترشح نمیکند بلکه کورتیزول – هورمون استرس – بالا میرود. یعنی حسرت، واکنش شیمیایی زجر دادن خودت است. جالب است که مغز ما حاضر است یک شکست فرضی را هزار بار بازسازی کند تا موفقیت واقعی را یک بار جشن بگیرد. اگر قرار است به گذشته نگاه کنی، چرا فقط گزینههای ازدسترفته را نمیبینی؟
راهکار:
این نگاه تلخ و شیرین به گذشته، یادآور «سوگیری پسنگر» است: مغز ما ناخودآگاه تصمیمهای قبلی را اشتباهتر از آنچه بودند بازسازی میکند. شاید آن «نباید» در لحظهای بهترین انتخاب ممکن بود. برای فرار از این دام، یک لیست از درسهایی که همان اشتباهات به تو دادند بنویس؛ آن وقت «باقی عمر» را با حس سبکتری زندگی میکنی.