بی‌احساس بودن

بی‌احساس نیستم؛ یاد گرفتم از قلبم محافظت کنم:

وقتی آسیب عاطفی تکرار می‌شود، مغز برای کم‌کردن درد، همان مسیرهای همدلی را بی‌حس می‌کند؛ پژوهش‌های تصویربرداری نشان داده کسانی که خودشان را از احساسات دور کرده‌اند، در لحظه‌ی طردشدن فعالیت کمتری در اینسولا و آمیگدال دارند، اما به‌مرور توانایی جداسازی خطر از صمیمیت را هم از دست می‌دهند. یعنی محافظت همیشگی، گاهی افسارِ قلب را به دست گذشته می‌دهد، نه آینده. به نظر شما، خطِ میان مرز سالم و دیوارِ سرد کجاست؟

راهکار:

این جمله را می‌توان طور دیگری هم دید: محافظت از قلب یعنی قفل کردنِ در، نه تخریبِ خانه؛ کسی که مرز می‌گذارد، هنوز عشق را بلد است، فقط دیگر بی‌وقفه تسلیم نمی‌شود.