باهم قشنگ بودیم

باهم چه قشنگ بودیم؛ حسرت عشق قدیمی:

تحقیقات علوم اعصاب نشون میده مغز موقع مرور خاطرات، بخش‌های منفی رو کم‌رنگ و مثبت‌ها رو پررنگ می‌کنه؛ بهش می‌گن «بازسازی خوشایند گذشته». یعنی احتمالاً «چه قشنگ بودیم» بیشتر ساختهٔ ذهن برای بقاست تا واقعیت عینی. آیا شما هم فکر می‌کنید خاطرات شیرین همیشه دقیق همون چیزی هستن که یادمون میاد؟

راهکار:

این حس آشنا رو با یه نگاه دیگه ببین: خاطرات قشنگ نه به خاطر واقعیت عینی‌شون، که به خاطر نوری که از امروز بهشون می‌تابه زیبا به نظر می‌رسن. شاید ارزش واقعی‌شون تو همون فاصله‌ست.