جواب ندادن به آدم بیارزش؛ سکوتی که از سر قدرت است:
سیستم پاداش مغز به واکنش هیجانی معتاد میشود؛ وقتی در برابر تحریک سکوت میکنی، چرخهی دوپامین طرف مقابل را قطع میکنی. در روانشناسی به این کار «سنگ خاکستری» میگویند: بیاحساس شدن عمدی تا طرف هیچ سوختی برای ادامهی تعارض پیدا نکند. نتیجه از نظر عصبشناسی: قطع پیشبینیپذیری، همان نقطهی ضعف افراد سمی است.
راهکار:
این سکوت را میشود یک فیلتر بهرهوری دید: هر بار که به جای بحث، سکوت را انتخاب میکنی، انرژی عصبیات را برای چیزهایی ذخیره میکنی که واقعاً ارزش دارند. از نگاه اقتصادِ توجه، پاسخ ندادن یعنی قیمتگذاری روی وقت و ذهن تو.