بی توجهی به آدم های مهربان

چرا آدم‌های مهربان در اولویت نیستند؟:

در روانشناسی اجتماعی، «اثر کمیابی» می‌گوید ارزش یک منبع با در دسترس بودنش رابطه معکوس دارد؛ مغز، محبت قابل پیش‌بینی را به پس‌زمینه می‌برد تا انرژی برای تهدیدها ذخیره کند. به همین دلیل خوب‌های همیشه‌حاضر گاهی فقط وقتی دیده می‌شوند که نباشند. آیا مهربانی باید کمیاب شود تا دیده شود؟

راهکار:

مهربانیِ همیشه‌در‌دسترس، مثل اکسیژن می‌ماند: تا وقتی هست، کسی به آن فکر نمی‌کند. اگر خوب‌ها گاهی «نه» بگویند یا کمی فاصله بگیرند، رابطه از حالت فرضی به انتخاب تبدیل می‌شود؛ نه برای تنبیه، برای دیده‌شدن.