بی توجهی عاطفی مادر

احساس دیده نشدن؛ شکاف بین حرف و نگاه مادر:

ادوارد ترونیک در آزمایش «چهره‌ی بی‌احساس» نشان داد اگر مادر فقط دو دقیقه نگاه هیجانی‌اش را از نوزاد بگیرد، کودک ابتدا لبخند می‌زند، بعد جیغ می‌کشد و نهایتاً خاموش و منزوی می‌شود. مغز ما امنیت را از جهت نگاه و لحن می‌خواند، نه از محتوای کلمات. در بزرگسالی هم پیام‌های متناقضِ «می‌گویم مهمی ولی نگاهم جای دیگر است» همان مدار دلبستگی ناایمن را فعال می‌کند.

راهکار:

این متن روایت «پیام متناقض» است؛ کلام امنیت می‌سازد و نگاه خلافش را فریاد می‌زند. در روانشناسی به این شکاف «ارتباط ناهمخوان» می‌گویند و مغز معمولاً سیگنال غیرکلامی را باور می‌کند. همین لحظه که متوجه فاصله‌ی بین حرف و نگاه می‌شوی، آغاز خروج از سقوط است: آدم‌ها اسیر کلمات نمی‌شوند، بلکه اسیر جهت توجه‌اند.