بی تفاوتی احساسی

وقتی مهم نیست‌ها مهم می‌شوند؛ دردهای خاموش روزمره:

جالب است بدانید که مغز ما هر «مهم نیست» را مثل یک میکرواسترس پردازش می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد نادیده‌گرفتن مکرر ناراحتی‌های ریز، باعث افزایش «بار آلوستاتیک» می‌شود؛ یعنی فرسایش تدریجی سیستم تنظیم استرس. درست مثل چکه‌های آب که سنگ را می‌ساید، این بی‌اهمیتی‌های روزمره ذهن را وارد وضعیت سمی فرسودگی عاطفی می‌کنند.

راهکار:

این «مهم نیست»ها مثل بهمن احساسات سرکوب‌شده‌اند که هر کدام وزنه‌ای ریز اما سنگین به روح اضافه می‌کنند. جالب اینجاست که ذهن ما برای زنده ماندن در لحظه، درد را بی‌اهمیت جلوه می‌دهد، اما انباشت آن روزی به یک جرقه تبدیل می‌شود.