بی میلی به زندگی

وقتی «من» دیگر میلی به ماندن ندارد؛ تأملی در افسردگی وجودی:

در روانپزشکی، شبکهٔ حالت پیش‌فرض مغز (DMN) مسئول ساخت حس «من» است. در افسردگی شدید، این شبکه بیش‌فعال می‌شود و در عین حال ارتباطش با مراکز پاداش قطع می‌گردد. نتیجه؟ مغزی که مدام «من» را بازآفرینی می‌کند اما هیچ لذتی به آن نسبت نمی‌دهد. به همین دلیل است که فرد حس می‌کند «من» دیگری در او مانده که میلی به بودن ندارد. آیا «من» تنها یک توهم مفید برای بقاست؟

راهکار:

این صدا، فریاد «منِ» کهنه‌ای است که جا برای «خودِ» تازه‌ای باز می‌کند. شاید این بی‌میلی، نه پایان، که آستانهٔ یک پوست‌اندازی روانی باشد.

جملات غمگین بی میلی به زندگی: