بی خیالی نسبت به دیگران

وقتی دیگر کسی برایت مهم نیست؛ دلتنگی و گذشت زمان:

این جمله دقیقاً همان «سازوکار دفاعی بی‌ارزش‌سازی» است؛ مغز وقتی طرد یا دلشکستگی را تجربه می‌کند، برای کاهش درد، به آدم‌ها «برچسب بی‌اهمیتی» می‌زند. جالب است که پژوهش‌ها نشان داده‌اند طرد اجتماعی همان ناحیه‌ای از مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را ثبت می‌کند؛ یعنی «بی‌خیالی» گاهی فقط مسکن است، نه پایان احساسات. به نظرت می‌شود یک آدم را از یاد برد، بدون اینکه زخمش درمان شود؟

راهکار:

شاید «کسی مهم نیست» ترجمهٔ این باشد که «دلم برای خودِ قبل از دلشکستگی تنگ شده».