آرامش بعد از تنهایی

قید آدمارو زدن؛ آرامش واقعی یا فرار از تنهایی؟:

مطالعات هولت-لانستاد (۲۰۱۰) نشون داد انزوای اجتماعی با افزایش ۲۹٪ خطر مرگ‌ومیر همراهه؛ یعنی تقریباً معادل کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز. مغز آدمِ تنها حالت آرامش رو با کاهش بار شناختی اشتباه می‌گیره؛ چون پردازش تعاملات اجتماعی برای قشر پیش‌پیشانی هزینه‌بره. در واقع «قید آدمارو زدن» در کوتاه‌مدت کورتیزول رو پایین میاره، اما در بلندمدت همون مدار مغزی رو تحریک می‌کنه که درد فیزیکی رو حس می‌کنه.

راهکار:

آرامشی که از حذف آدم‌ها میاد، گاهی مرز بین خودمراقبتی و فرار از مواجهه‌ست؛ توی روانشناسی بهش می‌گن اجتنابِ محافظتی. نسخهٔ بالغ‌ترش اینه که قید توقع رو بزنی، نه خودِ آدم‌ها رو.