سینگلی ماندن و درد بیدرمان تنهایی:
در روانشناسی، 'درد اجتماعی' و درد فیزیکی در یک ناحیه از مغز پردازش میشوند. طرد شدن عاطفی واقعاً دردناک است چون مغز آن را به عنوان تهدیدی برای بقا تفسیر میکند. این مکانیسم بقا از زمان اجدادمان باقی مانده. آیا این دردِ تکاملی، راهی برای قویتر شدن روابط آیندهمان است؟
راهکار:
نگاهت رو عوض کن: این حسِ 'بیدرمونی'، نشوندهندهی اینه که تو هنوز ظرفیتِ درکِ عمیقِ یک رابطهی واقعی رو داری. این خودش یه نقطهی قوته، نه ضعف. حالا که این حس رو شناسایی کردی، قدم بعدی میتونه کشفِ 'درمان'های غیرمعمول باشه؛ مثلاً تبدیلِ این انرژی به یه اثر هنری یا شروع یه پروژهی شخصی که فقط مال خودته.