بی عکس بودن خاطره

چرا بهترین خاطرات بی‌عکس می‌مانند؟:

پدیده «تضعیف عکاسی» می‌گوید مغز وقتی دوربین را می‌بیند، بخشی از منابع حسی را صرف کادر و نور می‌کند و کدگذاری خاطره ضعیف می‌شود. پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند کسانی که از یک لحظه عکس می‌گیرند، جزئیاتش را کمتر از کسانی که فقط نگاه کرده‌اند به یاد می‌آورند. پس خاطرات بی‌عکس فقط زیباتر نیستند؛ از نظر عصبی هم دقیق‌تر و عمیق‌تر ذخیره می‌شوند.

راهکار:

اینجا به‌جای فقدان، می‌توان آزادی را دید: خاطره‌ای که عکس ندارد، هر بار که تعریفش می‌کنیم بازآفرینی می‌شود و مال خود ماست. کافی است آن را با جزئیات حسی برای کسی تعریف کنید تا دوباره زنده شود.