بی اعتمادی به وعده ها

قول های بی اعتبار و قسم های دروغ:

در روان‌شناسی به این پدیده «شکاف گفتار و عمل» می‌گویند؛ مغز هنگام شنیدن یک وعده، همان مسیر پاداش را فعال می‌کند که با انجام واقعی کار فعال می‌شود. به همین دلیل آدم‌ها از «قول دادن» لذت می‌برند و گویی بدهی ذهنی‌شان تسویه شده است. از طرفی سوگند دروغ در طول تاریخ چنان رایج بوده که در بسیاری از نظام‌های حقوقی، قسم به‌تنهایی دلیل اثبات نیست. آیا قول‌های بی‌عمل نوعی مسکن اجتماعی نیستند؟

راهکار:

این جمله آینه‌ی خستگی از فاصله‌ی حرف تا عمل است؛ در واقعیت، اعتماد از تکرار رفتار ساخته می‌شود نه از بزرگی قول و قسم.