خالی از عاطفه، پر از خشم؛ ریشهی روانی بیحسی:
در روانشناسی، خشم یک هیجان ثانویه است؛ یعنی اغلب روی درد، ترس یا شرم سوار میشود. وقتی مغز وارد حالت تهدید میشود، آمیگدال فعال شده و قشر پیشپیشانی منطقی موقتاً از مدار خارج میشود. این همان لحظهای است که فرد «خالی از عاطفه» به نظر میرسد، چون در واقع سیستم عصبی برای اجتناب از فروپاشی، بیحسی را جایگزین پردازش هیجانی کرده است. از منظر عصبشناسی، خشم مزمن میتواند ترشح کورتیزول را بالا نگه دارد و حافظه و خواب را مختل کند.
راهکار:
خشم اغلب یک هیجان ثانویه است؛ وقتی کسی میگوید «خالی از عاطفه»، ممکن است در واقع وارد فاز بیحسی محافظتی شده باشد. این حالت معمولاً وقتی رخ میدهد که سیستم عصبی دیگر تحمل آسیبپذیری را ندارد و برای بقا، احساسات را خاموش میکند.