بیاعتباری قولها و دروغ بودن قسمها:
شنیدن یک قول، مرکز پاداش مغز را فعال میکند و دوپامین ترشح میشود؛ اما وقتی قول میشکند، همان ناحیهای فعال میشود که درد فیزیکی را پردازش میکند. به همین دلیل بیاعتباری وعدهها فقط یک مفهوم اخلاقی نیست، بلکه یک زخم عصبی واقعی است.
راهکار:
این جمله یک تعمیم تلخ است؛ در روانشناسی، بیاعتمادی مطلق به وعدهها اغلب سپری برای محافظت از تکرار زخم است. شاید بتوان بهجای کلمات، رفتارهای کوچک و قابل راستیآزمایی را ملاک سنجش قرار داد.