ازدواج در سن پایین

فاجعه واقعی: ازدواج با فرد نامناسب، نه مجردی:

داده‌های جمعیت‌شناختی نشان می‌دهد احتمال طلاق در ازدواج‌های زیر ۲۰ سال به‌طور معناداری بالاتر است؛ همزمان قشر پیشانی مغز، مسئول کنترل تکانه و ارزیابی بلندمدت، تا اواسط دهه ۲۰ بالغ می‌شود. این دو یافته یعنی «ساعت اجتماعی» معیار بدی برای انتخاب شریک است. سوال تند: چرا سن را می‌سنجیم نه آمادگی؟

راهکار:

معیار موفقیت، زمان ازدواج نیست؛ کیفیت انتخاب و آمادگی روانی است. مجردی در ۳۰ سالگی فقط یک وضعیت است، نه هویت؛ در حالی که ازدواج ناسازگار می‌تواند سال‌ها انرژی، سلامت روان و فرصت‌ها را ببلعد. سوال کلیدی این نیست «چرا تا حالا ازدواج نکردی؟»، این است «آیا این رابطه زندگی‌ات را بزرگ‌تر می‌کند یا کوچک‌تر؟»