تیکه سنگین: اگه گفتی از کجا میخواد بفهمه:
در روانشناسی به این حالت «توهم شفافیت» میگویند: مغز ما گمان میکند نیتها و اشتباهاتمان برای دیگران آشکار است، در حالی که اغلب هیچکس نمیفهمد. اما گفتن «از کجا میخواد بفهمه» دقیقاً یک ویرایش اخلاقی است؛ یعنی فرد میداند کارش اشتباه است ولی با فاصلهگذاری شناختی، وجدانش را بیحس میکند. جالب اینجاست که این جمله معمولاً لودهندهترین بخش ماجراست، نه پنهانکننده. چرا جملههایی که برای فرار از قضاوت میسازیم، اغلب دقیقترین اعترافهای ما هستند؟
راهکار:
این جمله را میشود آینهای برای خودشناسی گذاشت: هر وقت با خودت گفتی «از کجا میخواد بفهمه»، همان لحظه بپرس «اگر بفهمد، چه اتفاقی میافتد؟» این کار فاصله بین انکار و پذیرش را نمایان میکند.