از دست رفتن صمیمیت

آدمی که به صمیمیت از دست رفته برنمی‌گردد:

شاید باورت نشود، اما در علوم اعصاب به این می‌گویند «بازتثبیت حافظه»: هر بار که به کسی فکر می‌کنی، مدار عصبی خاطره‌ات از او فعال و دوباره ذخیره می‌شود. پس آدمی که الان از او دور شده‌ای، حتی در ذهن تو هم همان آدم قبلی نیست؛ هر یادآوری، نسخه‌ی تازه‌ای از او می‌سازد. غریبه‌شدن فقط یک حس نیست، یک بازنویسی عصبی است.

راهکار:

پشت این جمله یک مرز سالم نهفته است: نخواستن بازگشت به رابطه‌ای که شکل قبلی‌اش دیگر با تو همسو نیست. غریبه‌شدن لزوماً بی‌وفایی نیست؛ گاهی یعنی هر دو نفر به آدم‌های دیگری تبدیل شده‌اند. این تیکه ادبی، معادل روان‌شناختیِ «بستن پرونده» است، نه کینه.