قدر ندونستن آدمها تا لحظه حسرت دلتنگی:
آیا میدانید روانشناسان به این پدیده «سوگیری بقا» میگویند؟ یعنی ذهن ما حضور پایدار را عادی فرض میکند و فقط در نبود آن ارزش واقعی را درک میکند. جالب این که همین مکانیسم باعث میشود انسانها در روابط نزدیک بیشترین حسرت را بخورند. چه کنیم که این خطای ادراکی را دور بزنیم؟
راهکار:
این جمله بازتاب «سوگیری در دسترس بودن» (Availability Heuristic) است: مغز ما ارزش چیزهایی که همیشه در دسترس بودهاند را کمتر تخمین میزند. تمرین روزانه «قدردانی ذهنی» میتواند این خطای شناختی را خنثی کند.