یک شبه از دنیا به غریبه شدن؛ چرا آدمها ناگهان تغییر میکنند؟:
مغز آدمِ نزدیک را بهعنوان «خانه امن» کد میکند؛ همان ناحیهای که درد فیزیکی را پردازش میکند (قشر کمربندی قدامی) وقتی ناگهان غریبه میشود فعال میشود، یعنی سوگ واقعاً جسمی است. یکشبه غریبه شدن در لحظه اتفاق نمیافتد؛ پردازش احساسی عقبتر از واقعیت است و بعداً در خواب و خاطره منفجر میشود. چرا ذهن برای محافظت از ما، جدایی را با تأخیر پخش میکند؟
راهکار:
شاید اون «دنیا» هنوز در خاطره و احساس تو زنده است، نه در اون آدم. غریبه شدن یعنی مسیر دو نفر عوض شده؛ تو داری برای نسخهی قبلی اون آدم دلتنگی میکنی، نه برای کسی که امروز میبینی.