از یاد رفته بودن

درد فراموش شدن در حالی که هنوز به یاد داری:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که تجربهٔ «فراموش شدن توسط دیگران» همان نواحی مغزی را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کنند (قشر سینگولیت قدامی). این یعنی بدن ما واقعاً «درد» می‌کشد، نه فقط استعاره. جالب اینکه مغز برای فراموشی خودِ ما هم مکانیسم‌های فعالی دارد، اما فراموش شدن از سوی دیگران غیرقابل کنترل‌تر است. آیا می‌توان از این آگاهی برای کاهش رنج استفاده کرد؟

راهکار:

درد تو یادآور یک حقیقت تلخ است: فراموش شدن توسط دیگران همیشه پایان ماجرا نیست، گاهی شروع یک تنهایی عمیق‌تر. شاید بتوان این حس را با نوشتن یک نامه به خودِ گذشته بازنویسی کرد تا بار آن سبک‌تر شود.