اثر ماندگار خاطره

چرا وانمود به رد شدن از گذشته، اثرش را روی روح نگه می‌دارد؟:

خاطرات هیجانی از مسیر مستقیم تالاموس به آمیگدال می‌رن و قبل از این‌که قشر پیش‌پیشانی فرصت «منطقی» کردن داشته باشه ثبت می‌شن؛ به همین خاطر «وانمود کردن» به رد شدن، کاری با بدن نمی‌کنه. بدن هر وقت یادآور اون تجربه رو می‌بینه، همون الگوی استرسِ اولیه رو اجرا می‌کنه. این پدیده در علوم اعصاب یعنی خاطره‌ی عاطفی حکم یه سیستم هشدار قدیمی رو داره، نه یه دشمن. آیا چنین اثری قراره محو بشه یا فقط باید نقشه‌اش عوض بشه؟

راهکار:

شاید این رد نشونه‌ی این نباشه که گیر کردی؛ نشونه‌ی اینه که اون تجربه واقعاً برات مهم بوده. خاطره‌هایی که روح رو لمس می‌کنن قرار نیست ناپدید بشن؛ قراره کمکم به بخشی از نقشه‌ی تو تبدیل بشن.