چرا تلاش زیاد روی آدم‌ها جواب برعکس می‌دهد؟:
در اقتصاد رفتاری اصلی هست به نام «اثر کمیابی»: ارزش هر چیز با دسترس‌پذیری بیش از حدش سقوط می‌کند. در روابط انسانی هم مغز توجهِ بی‌وقفه را نشانه‌ی وفور و بی‌ارزشی تفسیر می‌کند، نه عشق. از طرفی «واکنش روانی» فعال می‌شود؛ آدم‌ها وقتی حس کنند آزادی‌شان با اصرار طرف مقابل محاصره شده، ناخودآگاه در جهت خلاف فشار حرکت می‌کنند. به همین دلیل تلاش افراطی روی اهداف جواب می‌دهد چون هدف مقاومت روانی ندارد، اما آدم‌ها دارند.
راهکار:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «واکنش روانی» می‌گویند؛ وقتی فشار و تلاش برای نزدیکی بیش از حد شود، طرف مقابل برای حفظ آزادی و استقلالش فاصله می‌گیرد. در روابط، جذابیت اغلب از تعادل بین حضور و غیبت ساخته می‌شود، نه از حجم تلاش یک‌طرفه.