دلیل مردنم تویی؛ معمای سرزنش و بیحسی بعد از جدایی:
در روانشناسی اجتماعی به این «خطای اسناد بنیادین» میگویند: وقتی آسیب میبینیم، علت را بیرون از خود میبینیم تا احساس کنترل از دست نرود. جالبتر اینکه مغز «مردهٔ احساسی» شدن را راحتتر از پذیرش مسئولیت میپذیرد؛ چون مرگِ روانی، تقصیر را برای همیشه روی دیگری میگذارد. آیا این جمله آخرین طناب امید برای بیگناه ماندن نیست؟
راهکار:
این جمله یعنی هنوز رابطهای در ذهنت زنده است؛ مردهها اتهام نمیخورند، پس شاید این «مرگ» یک جور دادخواهی برای دیدهشدن است.