پیری زودرس با انتظار زیاد و دانستن زیاد:
پژوهشها میگویند «بار شناختی» دانستن زیاد و «بار عاطفی» انتظار، هر دو سیستم لیمبیک را فرسوده میکنند. مغز بین تهدید واقعی و تهدید پیشبینیشده فرقی نمیگذارد، پس با هر انتظار، بدن در حالت جنگ و گریز قرار گرفته و کورتیزول ترشح میکند که تلومرها را کوتاه میکند. والتر میشل با آزمایش مارشملو نشان داد بهتعویقانداختن انتظار کلید سلامت روان است. آیا این هنر انتخاب انتظارهاست؟
راهکار:
شاید دانستن زیاد و انتظار زیاد چروک میآورند، اما ندانستن و توقع نداشتن هم آدم را به موجودی بیخاصیت تبدیل میکند که فقط عمر طولانی دارد. پیری، اگر نشان زندگی عمیق باشد، ارزشش را دارد.