استرس شب

گریه شبانه و نشخوار فکری: چرا خاطرات در تاریکی جان می‌گیرند؟:

غدد اشکی احساساتی، اشک را با پروتئین‌ها و هورمون‌های استرس غنی می‌کنند؛ در واقع گریه شبانه نوعی سم‌زدایی شیمیایی مغز است. از طرفی کاهش نور، ملاتونین خواب را نمی‌آورد بلکه ابتدا فعالیت شبکه حالت پیش‌فرض مغز را بالا می‌برد و خاطرات سرکوب‌شده را بی‌نگهبان فعال می‌کند. به همین دلیل تاریکی تبدیل به پرده سینمای ذهن می‌شود. آیا اگر اشک‌ها زبان داشتند، اولین جمله‌شان چه بود؟

راهکار:

اشک‌های شبانه فقط غم نیستند؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهند گریه هیجانی حاوی هورمون‌های استرس مثل کورتیزول است و بدن با این تخلیه شیمیایی به تعادل می‌رسد. مغز در تاریکی از فیلتر منطق فاصله می‌گیرد و شبکه حالت پیش‌فرض، خاطرات را بی‌محافظ رو می‌کند. شب، زمان نشخوار ذهنی نیست؛ نیمه تاریک پالایش روانی است که تو را سبک‌بار به خواب می‌برد.