استعاره باد در شعر

دیر آمدن معشوق و شعری که باد آن را برد:

در زیست‌شناسی درختان زخمی از طریق شبکه قارچی زیرزمینی مواد قندی را به بخش‌های آسیب‌دیده می‌رسانند و حتی به همسایگان خود هشدار شیمیایی می‌دهند؛ یعنی نیمه سوخته بلوط شاید پیش از آنکه باد نیم دیگرش را ببرد، پیامش را به کل جنگل مخابره کرده است. باد فقط پیکر را می‌برد، نه حافظه زیستی آن را.

راهکار:

در این شعر باد صرفاً ویرانگر نیست؛ انگار زمانِ ازدست‌رفته را نمایندگی می‌کند و نیمه عاشق‌تر را پیش از رسیدن معشوق با خود می‌برد. از این زاویه، باد عامل رهایی از انتظار است، نه فقط فاجعه.