اصل خود بودن یا رنگین کمان؟ راهی به هویت واقعی:
در روانشناسی، «تأثیر همرنگی با جماعت» ۷۵٪ افراد را در آزمایش اش، حتی وقتی جوابِ درست را میدانند، به سمت جواب غلط گروه میکشاند؛ چون مغز طردشدن را مثل درد فیزیکی پردازش میکند. اصیل ماندن یعنی فعالکردن مسیر عصبی گرانقیمتتر اما سالمتر: قشر پیشپیشانی، همانجایی که تصمیم میگیرد «من» چه رنگی است. آیا میشود بدونِ تنبیهِ اجتماعی، رنگ خود را حفظ کرد؟
راهکار:
این بیت را میتوان به نور سفید تشبیه کرد: سفید، برخلاف رنگینکمان، از ترکیب همه رنگها ساخته میشود؛ پس «اصل خود بودن» یعنی پذیرش همه لایههای درونت، نه حذف رنگها. اگر بنویسی کدام رنگت را برای پذیرفتهشدن پنهان کردهای، شعرت به خودشناسی تبدیل میشود.